اما بعد...

سهراب توی شعرش گفته بود دلخوش سیری چند ؟

ومن حالا امروز می فهمم که منظورش چه بود !اگردلت خوش نباشد همه ی دنیا هم خوشحالت کنن بازهم دلت بارانیست وهمه مثل سهراب نمی دانند که زیر باران باید رفت...

پس بدانیم دوست را باید زیر باران پیدا کرد چون فقط اوست که حتی زیر باران هم کنار تو می ماند...

دلم بارانیست دوست می خواهم...او خواهد آمد...